Natuurgeweld(ig)

Een paar jaar terug ben ik met RMH (mijn vriend en mijn man) naar IJsland geweest. Als ik dan kijk naar wat de natuur voor krachten heeft voel ik mij heel klein maar toch ook heel bijzonder. Kilometers ver kijken zonder een huis tegen te komen. Genieten van de aarde die zonder de mensheid kan bestaan.

Oude lava, geisers, watervallen, gletsjers, bergen, sneeuw, veel mooie luchten.
Een uitbarsting van een vulkaan, overstromingen, de ijstijd, aardbevingen.

Ongelofelijk hoeveel geweld de natuur kent. De kracht die ontstaat uit het niets en waar de mens vaak niet tegen kan vechten. Zo bijzonder dat wij mensen een onderdeel zijn van de natuur maar tegelijk zo klein en zwak zijn.

Toch hebben we met onze intelligentie heel wat natuurgeweld doorstaan. Het bouwen van dijken, vliegen door de lucht, varen over de rivieren, beklimmen van bergen dankzij goede materialen en training. Wij bedenken middelen om beter te kunnen voortbestaan en de natuur te overleven.

Alleen de mensheid heeft ook de kracht en de mogelijkheid om de natuur te vernietigen. In plaats van alleen te overleven willen we ook steeds beter, steeds sneller en steeds meer. Met het gevolg dat de natuur geweld wordt aangedaan.

Auto’s en vliegtuigen, het consumeren, houten meubels, aardolie, kernwapens.
Uitlaatgassen, fabrieken, gekapte bossen, watervervuiling, totale vernietiging.

In IJsland dacht ik even niet meer na over gescheiden afval, vaker de fiets pakken, de kachel wat lager. Er was daar zoveel moois en ik zag alleen maar de natuur met al haar kracht en schoonheid.

Onbewust besef je dan ineens dat je juist bewust moet leven. Dat je moet nadenken over wat je de aarde allemaal aandoet. Niet alleen letten op je naaste en dus de mensheid zelf maar ook letten op de grond waarop je leeft. Als we nou allemaal bewuster gaan leven, dan kunnen we misschien nog wat langer genieten van al het natuurgeweld(ig).